Mniszka ze zwiadu (Монахиня из разведки)

Szanowni Czytel­ni­cy, redakc­ja e‑Terroryzm.pl postanow­iła przy­pom­nieć artykuł opub­likowany w numerze 12 z 2014 roku. Tekst opub­likowany w pdf uzu­peł­ni­amy dodatkowym akapitem zamieszc­zonym poniżej.

“Powrót Natalii do wiary przod­ków rozpoczął się w końcu lat siedemdziesią­tych ubiegłego stule­cia. Jak sama wspom­i­nała wyciecz­ka zor­ga­ni­zowana do Troicko – Siergiejew­skiej Ławry miała na celu rozsz­erze­nie hory­zon­tów pra­cown­ików insty­tu­tu. Przyszła mnisz­ka pojechała nie oczeku­jąc wstrząsającego przeży­cia, które ją spotkało w jed­nej z najważniejszych pra­wosławnych świą­tyń Rosji. Natalia niejed­nokrot­nie wcześniej zachodz­iła do świą­tyń, ale nie odczuwała potrze­by częstego w nich prze­by­wa­nia. Tak miało być także w trak­cie wyciecz­ki. Po wejś­ciu do Soboru Troick­iego Natalia Władimirow­na uder­zona panu­jącą ciszą, prz­ery­waną jedynie mod­l­it­wa­mi czy­tany­mi przez mnicha przy relik­wiach wieleb­ne­go Siergie­ja Radoneżskiego, stanęła jak wry­ta. Nie poszła z pozostały­mi uczest­nika­mi wyciecz­ki na zwiedzanie ławry. Napłynęły wspom­nienia z dziecińst­wa o Strast­nym Monastyrze, gdzie dziecięcej duszy Natalii było tak dobrze, spoko­jnie
i radośnie. Przyszła mnisz­ka kupiła świece, które postaw­iła przy relik­wiach. Do domu zaw­iozła kupi­oną niewielką ikonę Radoneżskiego, która od tej pory jej towarzyszyła. Tak wyglą­dał pier­wszy krok, do nowego życia kobi­ety ofi­cera – zwiad­ow­cy, kon­struk­to­ra sil­ników raki­etowych. Potem nastąpiły kole­jne, które zakończyły się 13 kwiet­nia 2000 roku, kiedy to po postrzyży­nach, Natalia Władimirow­na Małysze­wa została mniszką Adri­aną”.

Błąd: Plik musi mieć rozsz­erze­nie .pdf